زندان عادل آباد شیراز ویکی پدیا

کودکی[ویرایش متنی]

هومان موسوی در شب یلدای سال۱۳۶۵ (۳۰ آذر ماه ) در زندان عادل آباد شیراز متولد شد. مادرش در تابستان ۱۳۶۷ و پدرش در ۹ اردیبهشت ۱۳۶۸ در زندان عادل‌آباد اعدام شدند. از زمان تولد تا اعدام مادر با او در زندان به سر برد.

فعالیتها[ویرایش متنی]

۱۳۸۴ شروع فعالیت سیاسی با حزب اسلامی کار

انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ و گسترش فعالیت‌های سیاسی و مسول ستاد جوانان میرحسین موسوی واقع در چهار راه سرسبز تهران

۱۳۹۱ کمیته روابط عمومی [۱]

۱۳۹۲ کانون کنشگرایان ایران ـ اسلو

۱۳۹۳ مادران صلح ایران ـ اسلو

هومان موسوی، زندانی سیاسی به مدت ۹ ماه در بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری میشد به سه سال حبس تعزیری محکوم شد.این زندانی سیاسی ازمعدود زندانیانی است که در دهه ۶۰ در بند نسوان زندان اوین به دنیا آمد و پدر و مادرش در سالهای ۶۰ – ۶۷ با حکم دستگاه قضایی بازداشت و اعدام شدند.هومان موسوی که به بازجو‌ها جرم او را تبلیغ علیه نظام اعلام کرده‌ بودند، ۲۱۱ روز از دوره بازداشت خود را در سلول انفرادی بند ۲۴۰ زندان اوین گذارند. پس از آن به اتاق ۱۱۲ بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. این بند‌ها تحت نظر وزارت اطلاعات ایران اداره می‌شوند.وی که حداقل دو سال از کودکی خود را در زندان اوین سپری کرده است مجددا به اتهام شرکت در تجمعات پس از انتخابات بازداشت و به سه سال حبس قطعی محکوم شد .او از فعالان ستادهای میرحسین موسوی نیز بوده است. این وبلاگ نویس در ۱۲ فروردین سال ۸۹ در منزل عمه اش از سوی ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد، وی پس از ۹ ماه تحمل انفرادی های بند ۲۰۹ تحت بدترین شرایط روجی و جسمی در اردیبهشت ماه سال ۹۰ از سوی قاضی مقیسه به سه سال حبس تعزیری محکوم شد.وی پس از تجدید نظرخواهی در حکم صادره از سوی شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران مجددا به سه سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.برادر او یاسان موسوی نیز مدتی در زندان اوین محبوس بوده است.[۲]

پس از آزادی[ویرایش متنی]

او به خانواده زندانیان سیاسی سر می‌زند و بر سر قبر ندا آقاسلطان و سهراب اعرابی و دیگر کشته شدگان پس از انتخابات ریاست جمهوری حضور پیدا می‌کند.همین مسئله بار دیگر فشارهای بعدی ماموران امنیتی را موجب می‌شود. بازجویش بار دیگر او را احضار می‌کند. او اذ کشور خارج شده و در حال حاضر در نروژ سکونت دارد.

سیمین صابری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به ناوبریپرش به جستجو

سیمین صابری
درگذشت ۲۰ خرداد ۱۳۶۲
در زندان عادل‌آباد شیراز
ملیت ایرانی
پیشه دیپلم و استخدام شرکت زراعی مرودشت
نهاد محفل بهائیت
مذهب بهایی
والدین مادرش طاوس پمپوسیان و پدرش حسین صابری

سیمین صابری (زادروز: ۱۱ اسفند ۱۳۳۷ – درگذشته: ۲۸ خرداد ۱۳۶۲) یکی از قربانیان جامعه بهایی ایران است که به دلیل اعتقادش به بهائیت توسط دادگاه انقلاب اسلامی ایران به اعدام محکوم شد و در سن ۲۴ سالگی به همراه ۹ زن بهایی دیگر در میدان چوگان شیراز توسط جمهوری اسلامی ایران به دار آویخته شد.[۱][۲][۳]

محتویات

 

  • ۱زندگی‌نامه
  • ۲دوران انقلاب
  • ۳دستگیری
  • ۴اعدام
  • ۵منابع

زندگی‌نامه[ویرایش]

سیمین صابری در شهرستان ده بید در استان فارس در تاریخ ۱۱ اسفند ۱۳۳۷ در روستای ده بید در یک خانواده بهایی زاده شد.

نام پدرش حسین و مادرش طاوس پمپوسیان بود منزل آنها در دو کیلومتری مرودشت قرار داشت؛ و پس از اتمام تحصلات ابتدائی و دیپلم به استخدام شرکت زراعی مرودشت درآمد. او کوچترین فرزند خانواده بود و همانند پدر و مادرش به دین بهائیت گروید.

دوران انقلاب[ویرایش]

در بحبوحه انقلاب سال ۱۳۵۷ عده‌ای متعصب به خانه‌های بهائیان در مرودشت هجوم برده و به تهدید و ارعاب و سنگ پرانی به داخل خانه‌های آنها اقدام کردند و خانواده سیمین هم بسرعت خانه را ترک کرده و متواری شدند و به تهران نزد اقوام خود رفتند بعد از گذشت یکماه که به شیراز بازگشتند دیدند که خانه آنها توسط دولت مصادره شده است.

سیمین فردی رحیم و دلسوز بود با مادرش با خیاطی کردن امرار معاش می‌کردند و همراه با تعدادی از دوستان خود به دارالمجانین می‌رفت و به دختران کم سن و سال آنجا در کارهای فردی کمک می‌کردند.

دستگیری[ویرایش]

سیمین در تاریخ دوم آبان سال ۱۳۶۱ توسط چند نفر از عوامل حکومت جمهوری اسلامی دستگیر و به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد. او در سلولی دو در یک و نیم متری با دو نفر دیگر هم‌بند بود روحیه او در زندان خیلی خوب بود و به هم بندیان خود روحیه می‌داد و مرتب دعا می‌خواند و مناجات عبدالبهاء را تکرار می‌کرد که: «ای خدای من جانم فدای احبابت، این خون افسرده را در سبیل دوستانت بر خاک ریز و این تن فرسوده را در راه یارانت، خاک راه و غبار اَقدام نما. ای خدای من.» او مادرش را هنگام ملاقات دلداری می‌داد و به او توصیه می‌کرد که به رضای خدا راضی باش.

اعدام[ویرایش]

سیمین صابری همراه با ۹ زن بهائی دیگر در روز ۲۸ خرداد ۱۳۶۲ در زندان عادل آباد شیراز، به دار آویخته شد. او در هنگام اعدام ۲۴ سال داشت.[۴][۵][۶][۲]

نام سیمین صابری ضمن یکی از ۲۰۶ نفری در گزارش سال ۱۹۹۹ جامعه جهانی بهائیان منتشر شده آمده است. از اتهاماتی که علیه صابری پس از دستگیری عنوان شده و نیز موضوعات مطرح شده در دادگاه اطلاعی در دست نیست. اما بر طبق آنچه نمایندگان جامعه بهائی اعلام می‌کنند، صرف بهائی بودن دلیل اصلی بازداشت و دادگاهی شدن او بوده است.[۷]